Formowanie się planet. ALMA rzuca światło.

Jednak ta sztuka najprawdopodobniej udała się międzynarodowej grupie astronomów kierowanej przez Simona Casassusa z Universidad de Chile. Wedle przyjmowanej dziś teorii układy planetarne powstają z gęstych obłoków molekularnych. Obłoki te są niestabilne grawitacyjnie na skutek czego ich jądra zaczynają się zapadać. To z kolei prowadzi do powstania protogwiazd. Protogwiazdy to ,,kosmiczne ziarna", z których wyrosną przyszłe gwiazdy. Aby to jednak było możliwe, protogwiazdy muszą najpierw przybrać na wadze.

Rezerwuarem materii, z którego garściami czerpią protogwiazdy, są otaczające je dyski protoplanetarne. Budulcem tych dysków jest materia zapadającego się obłoku molekularnego. Dyski protoplanetarne to również miejsca, w których zachodzi proces formowania się planet zarówno tych skalistych, jak i gazowych olbrzymów. Najnowsze obserwacje dysku protoplanetarnego wokół gwiazdy HD 142527 powinny przybliżyć naukowców do poznania szczegółów procesu formowania się tych ostatnich. W styczniu 2013 roku opublikowane zostały wyniki obserwacji gwiazdy HD 142527 wykonanych teleskopem ALMA (Atacama Large Millimeter/submillimeter Array). Obserwacje te ukazują dysk zbudowany z gazu i pyłu otaczający młodą gwiazdę. Dysk ten jest pozostałością pierwotnego obłoku molekularnego, z którego utworzyła się gwiazda HD 142527, i jest on podzielony na dwie części: część wewnętrzną położoną bliżej gwiazdy oraz część zewnętrzną. Te dwie części dysku oddzielone są od siebie przerwą, która najprawdopodobniej została utworzona przez nowo formujące się gazowe olbrzymy. Okrążając swoją gwiazdę, gazowe olbrzymy, jak pługi śnieżne, oczyszczają swoje orbity z zalegającej tam materii. Zgodnie z teorią formowania się planet gazowe olbrzymy rosną na skutek pozyskiwania materii z zewnętrznej części dysku. Ta wyłapywana z dysku materia tworzy strugi, które rozciągają się w poprzek przerwy w dysku.

Artykuł napisany przez jednego z naszych użytkowników: starPL