Viking 1

Po wystrzeleniu przy pomocy rakiety Titan III/Centaur i 10-miesięcznym locie w kierunku Marsa, orbiter zaczął przekazywać zdjęcia planety na 5 dni przed wejściem na orbitę, którą osiągnął 19 czerwca 1976. Lądowanie na Marsie, planowane początkowo na 4 lipca, opóźniono ze względu na wykryte nierówności terenu, do czasu znalezienia bezpieczniejszego miejsca. 20 lipca lądownik Viking 1 oddzielił się od orbitera i wylądował bezpiecznie na powierzchni 11:56:06 czasu uniwersalnego.

W pierwszej fazie lądowania, wchodząc w atmosferę, pojazd schowany za osłoną termiczną, wyhamował do prędkości około 250 m/s. Na wysokości 6 km, otworzyły się spadochrony, redukując prędkość do 60 m/s. 1,5 km nad powierzchnią Marsa uruchomione zostały dodatkowe rakiety spowalniające tak, że w momencie lądowania prędkość opadania wynosiła 2,4 m/s.

Rakiety hamujące posiadały 18 dysz rozpraszających gazy wylotowe na dużej powierzchni. Ograniczało to temperaturę spalin, co miało zapobiec ewentualnej sterylizacji gleby w okolicy lądowania.

Lądownik Viking 1 osiadł na równinie Chryse Planitia w punkcie o współrzędnych 22,697°N szerokości i 48,222°W długości geograficznej.

Transmisja pierwszych zdjęć powierzchni nastąpiła 25 sekund po lądowaniu. Lądownik funkcjonował do 13 listopada 1982, kiedy to wadliwa komenda wysłana przez kontrolę naziemną spowodowała utratę kontaktu.

Źródło: Wikipedia (autorzy, na licencji CC-BY-SA 3.0)