Wystartowała 15 lat temu by badać Saturna

Piętnaście lat temu tj. 15 października 1997 roku z kosmodromu Cape Canaveral Air Force Station, na Florydzie wystartowała rakieta Titan IV. Na jej pokładzie znalazła się kosmiczna sonda Cassini, która jest przedsięwzięciem trzech agencji kosmicznych: Amerykańskiej Narodowej Agencji Aeronautyki i Przestrzeni Kosmicznej NASA, Europejskiej Agencji Kosmicznej ESA i Włoskiej Agencji Kosmicznej ASI. Jej cel to planeta Saturn. Sonda Cassini przeznaczona jest do badań planety, jego księżyców, magnetosfery oraz pierścieni. zanim jednak pokonała przeszło 6 miliardów kilometrów przeleciała obok Wenus, Ziemi i Jowisza. Ostatecznie w lipcu 2004 roku Cassini weszła na orbitę Saturna i do tej pory sprawnie wykonuje swoją pracę. Planuje się, iż misja sondy Cassini potrwa do roku 2017, chyba, iż zostanie kolejny raz przedłużona. Masa startowa sondy wraz z orbiterem i lądownikiem Huygens wynosiła 5 574 kg, z czego grupo ponad połowa tj. 3 132 kg stanowiło paliwo.

Dzięki Cassini ujrzeliśmy piękno otaczających Saturna pierścieni, naukowcy dowiedzieli się także, iż na Tytanie znajdować się może jezioro metanowe. Sonda pokazała Nam również sporą ilość kraterów na jednym z księżyców Saturna - Rei. Ponadto na innym księżycu planety - Dione odkryto tlen. Dzięki Cassini podziwiać możemy także piękno Enceladusa, Hyperiona czy też Heleny. O powodzeniu misji mówił także Robert Mitchell z NASA Jet Propulsion Laboratory w Pasadenie w Kalifornii, kierownik programu Cassini: - Cassini dokonała najdokładniejszych w historii badań Saturna i pokonała najbardziej skomplikowaną trajektorię lotu z wykorzystaniem asyst grawitacyjnych. Na przykład każdy przelot koło Tytana można porównać do nawlekania igły, a udało nam się tego dokonać już 87 razy, z dokładnością do około 1,6 kilometra, przy kontroli wszystkiego z Ziemi odległej o 1,5 miliarda kilometrów.

Tytan jest jednym z sześćdziesięciu dwóch księżyców Saturna. Jest największy i jako jedyny w Układzie Słonecznym posiada gęstą atmosferę w której zachodzą skomplikowane zjawiska atmosferyczne. Masa Tytana równa się 1,345 × 1023 kg a jego powierzchnia wynosi 8,3 × 107 km2. Odkryty on został 25 marca 1655 przez Christiaana Huygensa - holenderskiego fizyka, matematyka i astronoma.

Rea jest drugim co do wielkości księżycem Saturna, posiadaczem sporej ilości kraterów. Odkrycie jego nastąpiło 23 grudnia 1672 roku i przypisuje się włoskiemu astronomowi Giovanniemu Cassini.

Dione jest jednym z największych księżyców Saturna. Jego średnica wynosi 1118 km a masa równa się 1,096×1021 kg. Jego odkrycia w roku 1684 (21 marca) dokonał włoski astronom Giovanni Cassini. Księżyc zbudowany jest w większości z wodnego lodu z domieszką materiału skalnego. Na jego powierzchni znajduje się także wiele kraterów uderzeniowych.

Enceladus jest jednym z księżyców Saturna. W roku 1789 jego odkrycia dokonał William Herschel. Enceladus nie należy do zbyt wielkich, jego średnica ma 499 km czyli w porównaniu ze średnicą ziemskiego satelity blisko 7 razy mniej zaś powierzchnia liczy sobie ponad 800 tysięcy kilometrów kwadratowych.

Hyperion to odkryty 63 lata temu księżyc Saturna. Jego kształt nie jest raczej kulisty. Jego kolejną a zarazem inną cechą, która go wyróżnia jest chaotyczny ruch wirowy. To przez niego tak trudno go zbadać.

Helena jest księżycem trojańskim a nazwa jego pochodzi od postaci z mitologii greckiej - Heleny Trojańskiej. Ten mały lodowy księżyc odkryty został w roku 1980 przez niejakich Pierre Laques i Jean Lecacheux. Jego powierzchnię wypełniają góry i kratery.

Źródło: Wikipedia/PAP